1. Οι διπλωματικές αιτίες
Μετά την κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων η Ελλάδα κατέστη ένας απολύτος ασύμφορος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Μέχρι τότε συναποτελούσε μαζί με την Τουρκία το φράγμα, που εμπόδιζε την έξοδο των σοσιαλιστικών κρατών στην Μεσόγειο. Ρόλος ιδιαίτερος και σημαντικός που συνδεόταν με αρκετά προνόμια. Επειδή όμως η Τουρκία συγκρατούσε μεγαλύτερο βάρος, δηλαδή την ίδια τη Σοβιετική Ένωση -ενώ η Ελλάδα την Βουλγαρία, την Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία- είχε και προνομιακότερη μεταχείρηση που εκφραζόταν με το περίφημο 8 προς 10 και την παραχώρηση της Β. Κύπρου.
Τώρα όμως που το "παραπέτασμα" δεν υπάρχει και η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κάποιο βαθμό ανεξάρτητης πολιτικής και έντονο αντιαμερικανισμό στο εσωτερικό της ( στον οποίο συμπράττουν από την Εκκλησία, μέχρι το ΚΚΕ, πρακτικά πάντες πλην ΣΥΝ), οι ΗΠΑ διακρίνουν πως είναι συμφερότερο για αυτές να επεκτείνουν τα πρώην σοσιαλιστικά κράτη σε βάρος της Ελλάδας, καθώς αυτά λόγω της πολιτικής και οικονομικής καχεξίας τους είναι απολύτως πειθήνια στα κελεύσματά τους. Με εξαίρεση ίσως τη Βουλγαρία, της οποίας η ευρωπαϊκή πλέον πορεία την καθιστά λιγότερο επιρρεπή στις αμερικανικές πιέσεις, Αλβανία και Σκόπια διαγκωνίζονται πραγματικά για τον τίτλο του πλέον αμερικανόδουλου κράτους.
Πρέπει να καταστή σαφές πως η διαρρύθμιση των συνόρων που παρουσιάζεται στον αλυτρωτικό χάρτη που κυκλοφορούν οι Σκοπιανοί με την Μακεδονία και κυρίως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης στην κατοχή τους, αποτελεί περισσότερο επιδίωξη της αμερικανικής ηγεσίας παρά της σκοπιανής. Γιατί σύμμαχοι και οι Έλληνες, αλλά δεν δίνουν εύκολα πρόσβαση στα λιμάνια τους, ενώ οι Σκοπιανοί επιθυμούν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στα εδάφη τους.
Το οραμάπολις είναι ένα ιστολόγιο για την παιδεία και την πολιτική, πέρα και έξω από το ρουσφέτι, την διαπλοκή, το βόλεμα και την διαφθορά. Για όσους σκέφτονται και επιθυμούν μία Ελλάδα αξιοκρατίας και οράματος. Μία πόλι, πολιτεία δηλαδή, με στόχο το κοινό συμφέρον και γνώμονα το δίκαιο. Μία πόλη-όραμα ανέφικτη στην πληρότητά της λόγω των ανθρωπίνων αδυναμιών, αλλά απολύτως απαραίτητη ως ζητούμενο.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκόπια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκόπια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 7 Μαΐου 2008
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Να χαίρεστε τους υποτρόφους σας κ. Κόκκαλη!
Ο Antonio Milososki, υπουργός εξωτερικών των Σκοπίων σήμερα, έλαβε παλαιότερα υποτροφία από το Ίδρυμα Κόκκαλη, έχοντας ενεργό πολιτικό ρόλο από φοιτητής και έχοντας χρηματίσει σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Γκιοργκέφσκι!!!
(Πηγή: Ιστοσελίδα ιδρύματος Κόκκαλη, βιογραφικά υποτρόφων)
Αφιερωμένο στους Ολυμπιακούς που αγαπούν τον πρόεδρό τους!
(Πηγή: Ιστοσελίδα ιδρύματος Κόκκαλη, βιογραφικά υποτρόφων)
Αφιερωμένο στους Ολυμπιακούς που αγαπούν τον πρόεδρό τους!
Σάββατο 5 Απριλίου 2008
Το συμφέρον της Ευρώπης: λιγότερα κράτη
Η Ευρωπαϊκή Ένωση στο βαθμό που δεν κυβερνάται από αμερικανόπληκτες ηγεσίες - με τον όρο βέβαια δεν αναφερόμαστε σε σκοτεινές συνομωσίες αλλά σε πολιτικούς πεπεισμένους για την υπεροχή των ΗΠΑ - έχει συμφέρον παράλληλα με την αρχή της αυτοδιάθεσης των εθνοτήτων, να προωθήσει και αυτή της ακεραιότητας των υπαρχόντων κρατών, τόσο σε ό,τι αφορά τα μέλη της, όσο και σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της γηραιάς ηπείρου. Η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου και των Σκοπίων με τον ετσιθελικό τρόπο της ηγεσίας τους υποσκάπτει το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς δημιουργεί αμερικανικούς θύλακες μέσα στην Ευρώπη.
Η τακτική του διαίρει και βασίλευε που εφαρμόζει η υπερδύναμη, πρέπει να τύχει ανάλογης αντιμετώπισης. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη πρέπει για την ίδια την υστεροφημία και αυθυπαρξία της να αναγνωρίσει πως λάθεψε συναινώντας στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας. Το μεγάλο λάθος που έκαναν τότε οι Ευρωπαίοι βέβαια μπορεί να μην βαραίνει τους Έλληνες, παρότι η τότε ηγεσία της χώρας κάμφθηκε, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η Ελλάδα υφίσταται πρώτη τις συνέπειες της λανθασμένης αυτής απόφασης.
Κανείς όμως δεν φαίνεται να ανησυχεί για τις πραγματικότητες αυτές. Καμία πρόταση για σεβασμό απόλυτο και όχι κατά περίπτωση της αρχής του απαραβίαστου των υπαρχόντων κρατών, της μη αποδοχής νέων και της κατηγορηματικής άρνησης αλλαγής των συνόρων. Μία τέτοια Ευρώπη θα είχε μέλλον και νόημα για τον Ελληνισμό. Αντίθετα, η Ευρωπαϊκή Ένωση του Ευρωσυντάγματος μόνο θλίψη προκαλεί.
Η τακτική του διαίρει και βασίλευε που εφαρμόζει η υπερδύναμη, πρέπει να τύχει ανάλογης αντιμετώπισης. Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη πρέπει για την ίδια την υστεροφημία και αυθυπαρξία της να αναγνωρίσει πως λάθεψε συναινώντας στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας. Το μεγάλο λάθος που έκαναν τότε οι Ευρωπαίοι βέβαια μπορεί να μην βαραίνει τους Έλληνες, παρότι η τότε ηγεσία της χώρας κάμφθηκε, αλλά αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως η Ελλάδα υφίσταται πρώτη τις συνέπειες της λανθασμένης αυτής απόφασης.
Κανείς όμως δεν φαίνεται να ανησυχεί για τις πραγματικότητες αυτές. Καμία πρόταση για σεβασμό απόλυτο και όχι κατά περίπτωση της αρχής του απαραβίαστου των υπαρχόντων κρατών, της μη αποδοχής νέων και της κατηγορηματικής άρνησης αλλαγής των συνόρων. Μία τέτοια Ευρώπη θα είχε μέλλον και νόημα για τον Ελληνισμό. Αντίθετα, η Ευρωπαϊκή Ένωση του Ευρωσυντάγματος μόνο θλίψη προκαλεί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)