Γιατί οι ΗΠΑ είναι ο πραγματικός εχθρός της Ελλάδας;

1. Οι διπλωματικές αιτίες

Μετά την κατάρρευση των σοσιαλιστικών καθεστώτων η Ελλάδα κατέστη ένας απολύτος ασύμφορος σύμμαχος για τις ΗΠΑ. Μέχρι τότε συναποτελούσε μαζί με την Τουρκία το φράγμα, που εμπόδιζε την έξοδο των σοσιαλιστικών κρατών στην Μεσόγειο. Ρόλος ιδιαίτερος και σημαντικός που συνδεόταν με αρκετά προνόμια. Επειδή όμως η Τουρκία συγκρατούσε μεγαλύτερο βάρος, δηλαδή την ίδια τη Σοβιετική Ένωση -ενώ η Ελλάδα την Βουλγαρία, την Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία- είχε και προνομιακότερη μεταχείρηση που εκφραζόταν με το περίφημο 8 προς 10 και την παραχώρηση της Β. Κύπρου.

Τώρα όμως που το "παραπέτασμα" δεν υπάρχει και η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με κάποιο βαθμό ανεξάρτητης πολιτικής και έντονο αντιαμερικανισμό στο εσωτερικό της ( στον οποίο συμπράττουν από την Εκκλησία, μέχρι το ΚΚΕ, πρακτικά πάντες πλην ΣΥΝ), οι ΗΠΑ διακρίνουν πως είναι συμφερότερο για αυτές να επεκτείνουν τα πρώην σοσιαλιστικά κράτη σε βάρος της Ελλάδας, καθώς αυτά λόγω της πολιτικής και οικονομικής καχεξίας τους είναι απολύτως πειθήνια στα κελεύσματά τους. Με εξαίρεση ίσως τη Βουλγαρία, της οποίας η ευρωπαϊκή πλέον πορεία την καθιστά λιγότερο επιρρεπή στις αμερικανικές πιέσεις, Αλβανία και Σκόπια διαγκωνίζονται πραγματικά για τον τίτλο του πλέον αμερικανόδουλου κράτους.

Πρέπει να καταστή σαφές πως η διαρρύθμιση των συνόρων που παρουσιάζεται στον αλυτρωτικό χάρτη που κυκλοφορούν οι Σκοπιανοί με την Μακεδονία και κυρίως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης στην κατοχή τους, αποτελεί περισσότερο επιδίωξη της αμερικανικής ηγεσίας παρά της σκοπιανής. Γιατί σύμμαχοι και οι Έλληνες, αλλά δεν δίνουν εύκολα πρόσβαση στα λιμάνια τους, ενώ οι Σκοπιανοί επιθυμούν την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στα εδάφη τους.

Τέλος στην Προδοσία και στην Ασχήμια

Επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη στο «Αλ Τσαντίρι Νιούζ», όπως διαβάστηκε από τον κ. Λάκη Λαζόπουλο. Βιντεάκι της αναφοράς του Λαζόπουλου στην επιστολή μπορείτε να βρείτε στο YouTube (http://www.youtube.com/watch?v=Qv8N9mXGNq8&feature=related).

Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των Αμερικανικών Εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της. Ακόμα και αυτών όπως η Ελλάδα, που δεν υπακούνε τυφλά τις εντολές της, Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος, μη υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα έρθει η σειρά των «ατάκτων» της Νότιας Αμερικής. Ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σα χταπόδι, κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας. Σημερινός στόχος είναι τα Βαλκάνια. Με κύριο σύμμαχο τη «Μεγάλη Αλβανία», ξεκινώντας από το Κόσσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες UCK.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για τη χώρα μας, μερικοί «επιστήμονες» επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της «Μεγάλης Αλβανίας», την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα με την δικαιολογία ότι ανήκει στην Αλβανική Τσαμουριά, από όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες. Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των ΗΠΑ, ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκτασή της Αλβανίας μετά το Κόσσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των Αλβανόφωνων περιοχών των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη. Από την άλλη μεριά, η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο Κόσσοβο, που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει, προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά της σχέδια σε βάρος της χώρας μας, με βάση όχι μόνο το Αιγαίο και την Κύπρο, αλλά και τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κόσσοβου μπορεί να διεκδικήσει τη δική της ανεξαρτησία.
Η ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των ΗΠΑ και γι’ αυτό δείχνει αυτήν την αλαζονική αδιαλλαξία. Και πράγματι, σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως, τι θα κάνουν όταν θα ξεκινήσει η επόμενη φάση, της φιλοαλβανικής τακτικής, οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν, τόσο αυτοί όσο και οι ΗΠΑ, ότι μπορεί να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χωρία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με τη Σερβία, τη Ρωσία αλλά και τη Βουλγαρία που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες. Έτσι γυρίζοντας σε εμάς τους Έλληνες, θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται, όπως εξελίσσεται και είναι παραπάνω από τραγική. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται πια από όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες. Και αυτό γιατί φοβούνται και μισούν το λαό μας, για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους και γι’ αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο. Εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από δω και στο εξής θα είμαστε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους.
Όμως αφού το παιχνίδι είναι έτσι και αλλιώς για μας χαμένο, τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά. Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά ούτε έχουμε συμμάχους, είμαστε εμείς και εμείς. Ας βοηθήσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι. Αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μαζί μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας. Γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κόσσοβου χωρίς την έγκριση της Διεθνούς κοινότητας του ΟΗΕ, δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας. Και τι θα νιώθαμε εμείς, αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω τη μισή Κύπρο, τη Θράκη, ή την Ήπειρο. Όπως και είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας βρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σχέδια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί, και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών, χάνοντας κάθε μέρα και πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνεια μας. Ας κλείσουμε τα σύνορα, ας σταματήσουμε τις οικονομικές και διπλωματικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους. Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε, όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες. Και θα παραμείνουμε Έλληνες. Ας μη ξεχνάμε από πόσες σκληρές δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα, όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.

Μίκης Θεοδωράκης
Αθήνα 22/02/2008

Απομαγνητοφώνηση: Π. Μπουμπούλης

Πώς κερδίζονται τα εδάφη

Πολλά έχουν λεχθεί για τους χειρισμούς των εθνικών θεμάτων κατά τις τελευταίες μέρες. Πέρα όμως από αυτούς, υπάρχουν και κάποια πραγματικά δεδομένα, που καθορίζουν τις εξελίξεις. Ένα από τα πλέον καθοριστικά είναι οι αριθμοί. Αναφερόμαστε εδώ, στα πληθυσμιακά αριθμητικά δεδομένα στη Βαλκανική.

Πέρα από τα υπερατλαντικά συμφέροντα, είναι δεδομένο πως χώρες όπως η Αλβανία και η Τουρκία αυξάνουν τον πληθυσμό τους. Δείγμα, θα πείτε, υπανάπτυξης. Ίσως. Είτε ανάπτυξη όμως, είτε υπανάπτυξη δείχνει μία τέτοια εξέλιξη, επιτρέπει, αν δεν επιβάλλει, τη διεκδίκηση εδαφών. Είναι βέβαια σίγουρο, πως με την οικονομική πρόοδο και την υιοθέτηση του δυτικού τρόπου ζωής θα πάψουν και αυτοί οι πληθυσμοί να αυξάνονται. Μέχρι τότε όμως έχουν αυτό το ουσιαστικό πλεονέκτημα.

Η έννοια του κοινού καλού, του συμφέροντος του συνόλου του Ελληνισμού, απαιτεί θυσίες. Δεν μπορεί παραμένοντες στον ατομισμό μας, φιλελεύθερης-δυτικής προέλευσης, να επιθυμούμε ισχυρή Ελλάδα. Αν δεν βάλουμε τις ορθές προτεραιότητες, τότε το κακό θα συνεχίζεται. Πόσοι από εμάς δεν επιθυμούμε καινούργιο αυτοκίνητο ή σπίτι περισσότερο από ένα παιδί; Όσοι λοιπόν βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση και αγαπάμε τον εαυτό μας περισσότερο από την οικογένεια, είναι βέβαιο -ό,τι και να διακηρύσσουμε- ότι τον αγαπάμε περισσότερο και από την Ελλάδα.

Αλβανικός Εθνικισμός

Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου ετοιμάζονται να ανακηρύξουν την ανεξάρτησία της περιοχής. Η ενέργεια αυτή πέρα από τις συνέπειες, που θα επιφέρει τόσο σε πολιτικό, όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο και το κακό προηγούμενο που θα αποτελέσει για πολλές άλλες συναφείς περιπτώσεις, συνοδεύεται από εκδηλώσεις μίας μορφής πρωτόγνωρου εθνικισμού.

Με τα παραπάνω δεν σπεύδουμε να καταδικάσουμε τους πανηγυρισμούς των Αλβανών, αλλά να εντοπίσουμε μία νέα μορφή εθνικιστικής συνείδησης. Σε όλες τις σχετικές εκδηλώσεις οι Αλβανοί εμφανίζονται να δηλώνουν περίφανοι για το μεγάλο αλβανικό έθνος κρατώντας δύο σημαίες, τη δική τους και την αμερικανική. Ποιό νόημα λοιπόν έχει για αυτούς τους ανθρώπους ο όρος μεγάλο αλβανικό έθνος;

Και άλλοι λαοί έχουν υποστηριχθεί στις εθνικές τους διεκδικήσεις από ισχυρότερες χώρες, αλλά κατά τη στιγμή του εθνικού παροξυσμού ανεμίζουν τις δικές τους σημαίες και μόνο. Πιστεύουν δηλαδή στην ισχύ και το μεγαλείο -πραγματικό ή φαντασιακό δεν έχει σημασία- του έθνους τους. Το νέο αυτό φαινόμενο του αλβανικού εθνικισμού αποτελεί δημιούργημα της ιδεολογικής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, οι οποίες με την υιοθέτηση της Αλβανίας δημιουργούν μία αδιόρατη ίσως ακόμη απειλή για την Ευρώπη, η οποία ακούει στο όνομα Μεγάλη Αλβανία. Φανταστείτε σε λίγα χρόνια μία τεράστια βάση των ΗΠΑ στο μαλακό υπογάστριο της γηραιάς ηπείρου.
Το τραγικότερο ίσως από όλα είναι πως οι πρώτοι που θα πληρώσουν το τίμημα αυτού του φαινομένου είναι οι σήμερα ηλιθίως πανηγυρίζοντες Αλβανοί, οι οποίοι φαίνεται να μην θέλουν ή να μην μπορούν να θέσουν το απλό ερώτημα, γιατί τους υιοθέτησαν οι ΗΠΑ. Θα καταλάβουν νομίζω, όταν θα εγκατασταθεί ο φιλικός αμερικανικός στρατός στη χώρα τους. Αλλά, ίσως για τους Αλβανούς να μην υπάρχει κάτι καλύτερο. Τα υπόλοιπα βαλκανικά κράτη και η Ευρωπαϊκή Ένωση; Και αυτοί δεν θέλουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν;