Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους

Τι έχει να πει άραγε το σάπιο Κατεστημένο της Ελλάδος; Τι έχουν να πουν αυτοί που κρατούν το Έθνος υπό κατοχή; Τι να πουν αυτοί που δεν αφήνουν τίποτα να ανθήσει σ’ αυτόν τον έρημο τόπο; Τι να πουν αυτοί που ευθύνονται για την διάλυση του κράτους, για την άνοδο των ουτιδανών; Τι να πουν οι πράκτορες, οι δοσίλογοι, οι χρυσοκάνθαροι, τα κομματόσκυλα, τα αποβράσματα της κοινωνίας;Τι να πουν οι υπηρέτες των νταβατζίδων; Τι να πουν οι προστάτες των κουκουλοφόρων, των εκχυδαϊστών της νεολαίας μας και πάσης διαφθοράς; Τι να πουν αυτοί που πνίγουν τη χώρα στον ζόφο που ξεχειλίζει από το άνοιγμα του οχετού του διεφθαρμένου πολιτικού τους συστήματος;
Η χώρα μας... κυβερνάται από σπείρες κλεπτών, απατεώνων και γκάνγκστερ που παριστάνουν τους πολιτικούς. Η διαφορά τους από τους μαφιόζους έγκειται στο ότι αυτοί χαίρουν άπλετης δημοσιότητος και ατιμωρησίας, με τον περιβόητο νόμο περί ασυλίας, ενώ οι άλλοι δρουν στο σκοτάδι και τιμωρούνται εάν και όταν αποκαλυφθούν. Η σπείρα των ανίκανων, βρώμικων, ανήθικων, φιλόπλουτων, διεφθαρμένων και επαγγελματιών πολιτικών- οι πλείστοι των οποίων είναι ανεπάγγελτοι και γόνοι πολιτικών οικογενειών- νομοθετώντας εξυπηρετούν μόνο και μόνο τα συμφέροντά τους και τα συμφέροντα των χορηγών τους και της κάθε λέσχης "Μπίλντερμπεργκ" ή κάθε ΣΤΟΑΣ στην οποία απολογούνται και των οποίων τα σχέδια υπηρετούν αφού ΔΕΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Αγαπητοί, σας γνωρίζω ότι, τόσο τα λεχθέντα υπό της Πυθίας προέδρου της τότε Βουλής κυρίας Ψαρούδα-Μπενάκη όσο και η μη αντίδραση αφ’ ενός υπό του κυρίου Παπούλια, μετέπειτα Προέδρου της «Δημοκρατίας», αφ’ ετέρου υπό των 300βο[υ]λευτών, συνιστά το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας, αλλά πού εισαγγελείς!!!Τι να αντιτάξουν όμως οι «εθνοπατέρες» όταν έχουν ψηφίσει οι ίδιοι το άρθρο 28 παράγραφος 2 του ισχύοντος Συντάγματος, το οποίο και σας το παραθέτω, που αποτελεί το μεγάλο έγκλημα κατά του Έθνους και όχι μόνο ΟΥΔΕΙΣ ΥΨΩΣΕ ΦΩΝΗ, από οποιαδήποτε πολιτική γιάφκα αλλά και σφυρίζουν αδιάφορα για το συντελεσθέν κακούργημά τους. Μήπως του Γουδή κάποτε πρέπει να ξαναλειτουργήσει; Λέω, μήπως!!!!!
ΑΡΘΡΟ 28:2. "Για να εξυπηρετηθεί σπουδαίο εθνικό συμφέρον και να προαχθεί η συνεργασία με άλλα κράτη, μπορεί να αναγνωρισθούν, με συνθήκη ή συμφωνία, σε όργανα διεθνών οργανισμών αρμοδιότητες που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Για την ψήφιση νόμου που κυρώνει αυτή τη συνθήκη ή συμφωνία απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών."
3. "Η Ελλάδα προβαίνει ελεύθερα, με νόμο που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, σε περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της, εφόσον αυτό υπαγορεύεται από σπουδαίο εθνικό συμφέρον, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος και γίνεται με βάση τις αρχές της ισότητας και με τον όρο της αμοιβαιότητας."
Ειδικά η παράγραφος 3 είναι η παράγραφος που αποτελεί το ΑΙΣΧΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ γιατί έτσι παραδίδεται το ΕΘΝΟΣ προδομένο από τους φύλακες.Ας έχουμε κατά νου τα λόγια του Μεγάλου μας ήρωα της Εθνεγερσίας, του Γέρου του Μοριά: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους.»
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Οδυσσέας Τηλιγάδας
apnea-gr

Η εκδίκηση των Αμερικανών

Η απίστευτη ξεφτίλα που επέβαλε ο Έλληνας πρωθυπουργός στον πρόεδρο των ΗΠΑ στη σύνοδο του ΝΑΤΟ σχετικά με την πρόσκληση των Σκοπίων προκάλεσε την αμερικανική εκδίκηση. Αυτή συνίσταται στην καθημερινή πλέον ανακάλυψη σκανδάλων και πρακτικών διαφθοράς. Δεν ισχυριζόμαστε βεβαίως πως η διαφθορά είναι ανύπαρκτη, καθώς έχουμε ήδη σχολιάσει το φαινόμενο και προτείνει λύσεις που δεν μπορούν οι διεφθαρμένοι να αποδεκτούν (βλ. εδώ και εδώ). Όμως, ο τρόπος που τα μέσα παρουσιάζουν καθημερινά τα δελτία διαφθοράς είναι τέτοιος, ώστε φαίνεται ξεκάθαρα ποιός βρίσκεται πίσω από τη γενικευμένη διαφθορολογία.
Οι πάντες τα "πιάνουν". Αυτό περνούν ως μήνυμα τα Μέσα. Πότε; Τη στιγμή που οι Σκοπιανοί ζητούν αναγνώριση μειονότητας και η Τουρκία βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου. Και ποιό κόμμα προβάλλεται ως λιγότερο διεφθαρμένο; Εκείνο που στέλνει τη νεολαία του σε πορείες για την ψευτομακεδονία των Σκοπίων και υποστηρίζει πως το σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε επειδή οι Έλληνες είναι υπερεθνικιστές. Είναι άραγε τυχαίο αυτό; Γιατί μόλις ακούστηκαν κάποια ονόματα στελεχών του ΣΥΝ για δήμο των νοτίων προαστείων, αμέσως η υπόθεση ξεχάστηκε από τα Μέσα, ενώ η εμπλοκή του ΚΚΕ με τη "Γερμανός" συνεχίζει για μέρες να τα απασχολεί; Μήπως τελικά τα Μέσα στην Ελλάδα είναι απλά φερέφωνα της αμερικανικής πολιτικής, ίσως και χωρίς -ορισμένοι από τους ιδιοκτήτες τους- να το αντιλαμβάνονται; Αν στο ΚΚΕ εισρέει μαύρο χρήμα, τότε πως στις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΝ που λαμβάνει μικρότερη κρατική χρηματοδότηση, ξόδεψε περισσότερα χρήματα;

Φταίει το κακό το ριζικό μας

Κλίνει η υπόθεση Ζαχόπουλου, κλίνει δυστυχώς επικίνδυνα προς μία συγκάλυψη που θυμίζει μέρες ΠΑΣΟΚ.Η κυβέρνηση μοιάζει να ανατρέπει πλήρως τον εαυτό της, να πετάει τη σημαία της κάθαρσης και να εισέρχεται και αυτή στη λογική του κουκουλώματος, που έχει ήδη στοιχίσει στο ΠΑΣΟΚ την ίδια του την ύπαρξη· γιατί ας μην γελιόμαστε στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν καλύτερα από όλους πως έχουν τελειώσει και για αυτό σχεδιάζουν αλλαγή σήματος, χρώματος και ίσως και ονόματος.

Με μία πρώτη ματιά, αυτή η στάση της κυβέρνησης δείχνει αυτοκτονική. Είναι όμως; Μήπως απλώς σε αυτή τη φάση οι εμπλοκές είναι πολλές και υψηλές, φτάνοντας στον ίδιο τον πρωθυπουργό και για αυτό δεν δύναται να προχωρήσει στην τιμωρία των ενόχων; Μήπως δηλαδή βρίσκεται στο δίλημμα μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα;

Εδώ βέβαια, θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει πως η κυβέρνηση δεν φέρει καμία ευθύνη για την τιμωρία των ενόχων, καθώς η δικαιοσύνη είναι αυτή που αρχειοθετεί τις υποθέσεις και ρίχνει στα μαλακά (πλημμελήματα) τους κατηγορουμένους. Αυτά όμως θα ίσχυαν, αν στην Ελλάδα η δικαιοσύνη αποτελούσε πραγματικά την τρίτη εξουσία και ήταν όντως ανεξάρτητη. Σήμερα, όμως φαίνεται πως οι εξαρτήσεις είναι τέτοιες, ώστε δεν τολμούν οι δικαστές να δικάσουν με γνώμονα το δίκαιο, αλλά περιμένοντας άλλοι προαγωγές και άλλοι διατήρηση των θέσεών τους συμβιβάζονται και δικάζουν κατά τας υποδείξεις. Όσοι δε παραμένουν πραγματικά ανεξάρτητοι και ανεπηρέαστοι από οποιοδήποτε "κλίμα" και υπόδειξη, προφανώς περιθωριοποιούνται και δεν προάγονται. Σε προηγούμενη ανάρτησή μας (βλ. Ο Ζαχόπουλος ψυχοπαθής;) είχαμε διερωτηθεί αν σήμερα υπάρχουν δικαστές όμοιοι ενός Χρήστου Σαρτζετάκη. Με λύπη μας διαπιστώνουμε πως όχι.

Τί πολίτευμα έχουμε;

Η απάντηση στο ερώτημα, νομίζω έρχεται αβίαστα στο νου και στα χείλη κάθε Έλληνα πολίτη: προεδρευομένη δημοκρατία. Το πολίτευμα δηλαδή που πάνω-κάτω επιβλήθηκε σε όλα τα ευρωπαϊκά αστικά κράτη μετά τη Γαλλική Επανάσταση. Το πρώτο συνθετικό του όρου, δεν εγείρει καμία αντίρρηση. Πραγματικά, υφίσταται πρόεδρος ως τυπική κεφαλή της πολιτείας. Για το δεύτερο όμως, χωράει πολύ συζήτηση, ιδίως όταν και για όσους θεωρούν πως το σημερινό πολίτευμα κατάγεται από την αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία.
Και εξηγούμαι. Η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία, όπως προϋποθέτει ο όρος δημοκρατία, ασκείτο από τον αθηναϊκό δήμο άμεσα. Οι Αθηναίοι συγκεντρώνονταν όχι μόνο για να εκλέξουν τους άρχοντες, αλλά και για να αποφασίσουν και για όλα τα σοβαρά ζητήματα, που τους απασχολούσαν. Δεν εξέλεγαν εκπροσώπους, για να τους αντιπροσωπεύουν, για την απίστευτη για τη δημοκρατία περίοδο των τεσσάρων χρόνων, όπως σήμερα. Ακόμη, για πολλά αξιώματα η εκλογή γινόταν με τον δημοκρατικό -κατά Αριστοτέλη- τρόπο της κλήρωσης και κάθε πολίτης μπορούσε να εκλεγεί σε αυτά μία μόνο φορά. Αντ' αυτών σήμερα ακούγεται από "δημοκράτες" μάλιστα πολιτικούς, πως η συχνή προσφυγή σε δημοψήφισμα συνιστά δείγμα πολιτικής ανωριμότητας(βλ. Ευρωσύνταγμα κ.α.)
Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτό, πως το σημερινό πολίτευμα αποτελεί, αν όχι το ακριβώς αντίθετο του αρχαιοελληνικού συνωνύμου του, τουλάχιστον κάτι πολύ διαφορετικό. Χωρίς να πιστεύουμε πως το αρχαίο αθηναϊκό πολίτευμα ήταν τέλειο, εξασφάλιζε σίγουρα πολύ περισσότερο από το σημερινό, που λειτουργεί στην πράξη ως ολιγαρχία, την ισονομία, την ισοπολιτεία, την ισηγορία και παρείχε ασφαλιστικές δικλείδες κατά της διαφθοράς. Σήμερα, δεν χωράει αμφιβολία πως εκατό το πολύ οικογένειες νέμονται την εξουσία, με τις τρεις μεγαλύτερες να έχουν επιβάλει ένα σύστημα, που θυμίζει βασιλική διαδοχή, στο ουσιαστικά ύπατο αξίωμα σήμερα, αυτό του πρωθυπουργού. Ούτε ως αστείο δεν μπορεί σήμερα κάποιος να ισχυριστεί πως οι γόνοι αυτών των οικογενειών έχουν τις ίδιες πιθανότητες με κάθε άλλον Έλληνα να ανέλθουν σε κάποιο αξίωμα.
Αλλά και για την διαφθορά, ας σκεφτούμε που θα πήγαινε, αν εφαρμοζόταν η κλήρωση. Ποιος επιχειρηματίας μετά να προσπαθήσει να χρηματίσει ποιόν; Εφόσον μόνο η τύχη θα καθόριζε την εκλογή, η διαφθορά θα γινόταν τουλάχιστον δευτερογενής, θα υφίστατο δηλαδή μόνο για τους ήδη όντες και αφού καταστούν άρχοντες. Επίσης, ο περιορισμός της άσκησης των αξιωμάτων σε ενιαύσια διάρκεια και άπαξ για κάθε πολίτη, θα απέτρεπε από τη δημιουργία της αίσθησης πως το αξίωμα ανήκει σε κάποιον, που αποτελεί βασικό παράγοντα που σπρώχνει και τίμιους ανθρώπους στην διαφθορά.
Δυστυχώς, αυτά στα χρόνια της απόλυτης κυριαρχίας της αστικής τάξης, πού ξεκίνησε από τη Γαλλική Επανάσταση, μας έχουν κάνει να πιστεύουμε πως μοιάζουν ουτοπικά, ανεφάρμοστα, ταιριαστά σε άλλες εποχές. Ναί, σε εποχές που δεν θα κυριαρχεί πλέον η αστική ολιγαρχία.