Περί εκκλησιαστικής περιουσίας

Το θέμα των ημερών που έχει προκύψει με τη Μονή Βατοπεδίου, έχει ανοίξει μία ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την εκκλησιαστική περιουσία. Πολλοί είτε από δική τους άγνοια, είτε εκμεταλλευόμενοι την άγνοια των περισσοτέρων εκφράζουν απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Σε αυτή λοιπόν τη συνάφεια θα παραθέσουμε ορισμένες σκέψεις.

Είναι ξεκάθαρο πως η εκκλησιαστική περιουσία πρέπει να αποκτάται από ναούς, μοναστήρια και μητροπόλεις με νόμιμα και διαφανή μέσα. Όμως το να αποκτά η Εκκλησία περιουσία είναι καλό και για το κοινωνικό σύνολο, καθώς η εκκλησιαστική περιουσία είναι κανονικά αναπαλλοτρίωτη και βεβαίως ανήκει κατουσίαν σε ολόκληρο το χριστεπώνυμο πλήρωμα. Το γεγονός πως στην ελλαδική πραγματικότητα συμβαίνουν συχνά απαλλοτριώσεις εκκλησιαστικής περιουσίας οφείλεται στην επιβολή της πολιτείας πάνω στην εκκλησία. Η ελληνική πολιτεία έχει κατασπαράξει την εκκλησιαστική περιουσία και την έχει διασκορπίσει· σπουδαίοι πολιτικοί παράγοντες του τόπου σε διάφορες εποχές έχουν βρεθεί να κατέχουν πρώην εκκλησιαστική περιουσία. Ενώ όσο μία έκταση παραμένει στην εκκλησία κανείς δεν μπορεί να την κάνει προσωπικό του περιουσιακό στοιχείο, ούτε κανένας ηγούμενος, ούτε κανένας πολιτικός ή επιχειρηματίας. Μόνο μέσω της κρατικής απαλλοτρίωσης μπορεί να περάσει η εκκλησιαστική περιουσία σε κάποιο πρόσωπο.

Το δεύτερο είναι πως μέσω της εκκλησιαστικής περιουσίας και των -άλλοτε με τη σύμφωνη γνώμη της Εκκλησίας(π. χ. Μικρασιατική Καταστροφή) και άλλοτε χωρίς- απαλλοτριώσεων έχει συντελεστεί στην Ελλάδα μία μοναδική αναδιανομή κτημάτων, που τα κομμουνιστικά καθεστώτα ούτε να την ονειρευτούν δεν μπορούσαν. Πεθαίνοντας κάποιος ευλαβής πλούσιος αφήνει την περιουσία του στην Εκκλησία και αυτή όταν προκύψει ανάγκη την δίνει στο κράτος ή αυτό την αρπάζει και έτσι καταλήγει σε περισσότερους άκληρους δικαιούχους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Συμφέρον όλων είναι η αύξηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και η ορθή διαχείρησή της από την Εκκλησία.

Αμερικανική κυριαρχία τέλος;

Η αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αμπχαζίας και της Ν. Οσετίας από τη Ρωσία συνιστά πράξη μοναδική στη μετασοβιετική ιστορία. Τα τελευταία είκοσι χρόνια σε τέτοιες ενέργειες προέβαινε μόνο η υπερδύναμη Αμερική, η οποία σήμερα μοιάζει αδύναμη να αντιδράσει. Ζούμε λοιπόν το τέλος της αμερικανικής κυριαρχίας;

Τα πράγματα πλέον είναι ξεκάθαρα. Η Ρωσία του Πούτιν δεν ζητά, αλλά επιβάλλει τουλάχιστον την απόλυτη ισότητα με τις ΗΠΑ. Κόσοβο εσείς, Αμπχαζία-Οσετία εμείς. Τέλος. Και διακοπή σχέσεων για έξι μήνες. Και πέρα από την επίδειξη δύναμης, η Ρωσία έχει νομικά και ηθικά δίκαιο, ή καλύτερα λιγότερο άδικο, καθώς έρχεται να υποστηρίξει και εκείνη την καταστρατήγηση του διεθνούς δικαίου, αλλά έρχεται δεύτερη.

Τα γεγονότα οδηγούν ολοταχώς προς έναν νέο ψυχρό(;) πόλεμο, ο οποίος όσο και αν δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, συμφέρει την Ελλάδα. Μία τέτοια κατάσταση με χειρισμούς όπως αυτοί των τελευταίων χρόνων και λίγο πιο ενεργή συμμετοχή στα περιφερειακά ζητήματα, θα μας επιλύσει προβλήματα όπως το σκοπιανό και το κυπριακό. Αλλά ακόμη είναι νωρίς. Η αρκούδα μόλις ξύπνησε. Ας ελπίσουμε να κατορθώσουμε να γίνουμε ο γύφτος που θα την κάνει να χορεύει για λογαριασμό του.

Για να μην ξεχνιόμαστε...

Ανόρθωση-Ολυμπιακός 3-0!!!

Απόγνωση στους Ολυμπιακούς. Και όμως υπάρχει λύση!

Θρύλε γερά, πάρτο στα χαρτιά!!!

Σαακασβίλι: Το χαρακτηριστικό παράδειγμα του αμερικανού πράκτορα

Η περίπτωση του προέδρου της Γεωργίας Σαακασβίλι, πέρα από την αφέλεια και τις ψυχώσεις ίσως, του συγκεκριμένου προσώπου, προσφέρεται για τη μελέτη του πώς οι ΗΠΑ κτίζουν την "παντοδυναμία" τους. Αγοράζουν πρόσωπα σαν το Σαακασβίλι, τα οποία γνωρίζουν καλά πως λόγω της μετριότητάς τους δεν θα μπορούσαν ποτέ να ηγηθούν, αν δεν τους έσπρωχναν οι εγκατεστημένες πλέον στις περισσότερες χώρες του κόσμου, αμερικανικές δομές.

Ας δούμε λίγο το προφίλ του Σαακασβίλι. Γόνος μεσοαστικής οικογένειας, σπουδάζει στην εχθρική προς τη Ρωσία, Ουκρανία και συνεχίζει τις σπουδές του στις ΗΠΑ. Με την έγκριση των ΗΠΑ επιστρέφει στη Γεωργία και πολιτεύεται, άγνωστος μέχρι τότε, νεώτερος από 30 και με πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Ποιός τον ψηφίζει; Πώς γίνεται σύμβουλος του Σεβαρτνάτζε; Γίνεται βουλευτής, υπουργός και τέλος στρέφεται κατά του ευεργέτη του Σεβαρτνάτζε, τον ανατρέπη και καθίσταται πρόεδρος. Στις τελευταίες εκλογές επανεξελέγει με το ύποπτο 65%.

Η πραγματική δύναμη των ΗΠΑ δεν βρίσκεται ούτε στη στρατιωτική ισχύ, ούτε στην ενεργειακή αυτάρκεια, αλλά στις εξαγορασμένες συνειδήσεις σε όλο τον κόσμο που δουλεύουν για λογαριασμό τους. Το δέλεαρ της εξουσίας για έναν νέο αστό, που μεταβαίνει στις ΗΠΑ για σπουδές είναι σχεδόν ακατανίκητο. Μόνο μία γερή συνείδηση του συνανήκειν και του γενικού καλού, του κοινού συμφέροντος δηλαδή που είναι το συμφέρον όλων μας, μπορούν να το υπερβούν. Όταν όμως κανείς είναι λίγο πάνω από το μέτριο και εξουσιομανής, γνωρίζει πως μόνο με την αμερικανική βοήθεια μπορεί να πετύχει· και εκεί ενδίδει, και φεύγει οδοιπόρος για τα Σούσα, που γράφει και ο ποιητής.

Το τραγικό αποτέλεσμα για όλους, το βλέπουμε ξεκάθαρα τις τελευταίες μέρες στο πρόσωπο και τις ενέργειες του Σαακασβίλι.

Είναι πολλά τα λεφτά, Τάσσο...

Παραφράζοντας την παροιμιώδη πλέον φράση του Καλογήρου στην ελληνική ταινία με τον Κούρκουλο, που πάει να τον σκοτώσει και ο τελευταίος τον ρωτάει "Κι εσύ Μαύρε;" για να πάρει την απάντηση "Είναι πολλά τα λεφτά Άρη", βρισκόμαστε στην απάντηση που θα έδιδαν στον πρόεδρο Παπαδόπουλο, όλοι οι υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν, αν ήταν ειλικρινείς.

Όπως αποδεικνύει το άρθρο στην εφημερίδα "Έθνος" στις 3 Αυγούστου 2008 οι ΗΠΑ έριξαν πολύ χρήμα σε Κύπρο (και Ελλάδα;) για να αγοράσουν συνειδήσεις και να στρέψουν το κλίμα προς το "ναι" στο σχέδιο Ανάν. Μήπως άραγε συνέχισαν, και αφού δεν πέτυχαν στο "ναι" τάιζαν τα λαμόγια μέχρι να ρίξουν τουλάχιστον τον Παπαδόπουλο;

Η παραπάνω είδηση αποτελεί δικαίωση όσων πιστεύουν πως οι διεθνείς εξελίξεις και τα πολιτικά πράγματα εν γένει δεν προχωρούν πάντα, όπως γίνεται γνωστό. Υπάρχουν πολλές υπόγειες διαδρομές και συχνά σχεδιάζονται ενέργειες που προσεγγίζουν στη συνωμοσία. Πού είναι λοιπόν σήμερα. όσοι μέμφονται αυτούς που κοιτάζουν πίσω από τα φαινόμενα, ως συνωμοσιολόγους; Αλλά πώς να μιλήσουν, αφού ήταν οι ίδιοι που στήριξαν το σχέδιο Ανάν!

Η είδηση αυτή μάλλον παραπέρασε στα ψιλά όλων των Μέσων! Ακόμη και στα μπλόγκς! Δεν είναι λίγο περίεργο αυτό; Μήπως η Αμερική ρίχνει και σε μπλόγκερς; Πώς είναι δυνατόν κανείς να μην ασχολείται με ένα τόσο καίριο όχι μόνο για τα εθνικά θέματα ζήτημα αλλά και για την ίδια την υπόσταση της δημοκρατίας μας;

Αλλά όπως είπαμε: Είναι πολλά τα λεφτά, Τάσσο...

Τελικά μάλλον δεν θα μάθουμε τι ακριβώς συνέβη στην υπόθεση Ζαχόπουλου

Το γκάλοπ μας για την υπόθεση Ζαχόπουλου έδειξε πως σε ποσοστό 90% κυριαρχεί η άποψη πως δεν θα μάθουμε ποτέ, ποιο ακριβώς ήταν το πλήρες περιεχόμενο του επίμαχου DVD. Η πορεία άλλωστε της υπόθεσης απλώς επιβεβαιώνει τη σφυγμομέτρηση!

Ο Χόλμπρουκ και ο Σολάνα κατήγοροι του Κάρατζιτς

Με αυτούς τους κατηγόρους, είμαι σίγουρος για την πραγματική αθωότητα του Ράντοβαν Κάρατζιτς! Και από κοντά τους οι βοθρολυματικοί "Έλληνες" δημοσιογράφοι-παπαγαλάκια των Αμερικανών. Δεν μπορεί άνθρωπος που κατηγορείται από αυτούς να είναι ένοχος!
Σε έναν πόλεμο βιαιότητες γίνονται εκατέρωθεν· γιατί διώκονται μόνο οι Σέρβοι; Επειδή μήπως τόλμησαν και αυτοί να πουν όχι στους παγκόσμιους δυνάστες; Και πόσο υπεύθυνος μπορεί να είναι ένας πολιτικός ηγέτης, αν κάποιος λοχαγός, ενός μη κρατικού επίσημου στρατού, διαπράξει μία σφαγή;
Ας σκεφτούμε λίγο γιατί θέτουν ως προαπαιτούμενο για την ευρωπαϊκή πορεία της Σερβίας την παράδοση του Κάρατζιτς και του Μλάντιτς. Δηλαδή αν η Σερβία υποθάλπει εγκληματίες πολέμου, δεν ανήκει στην Ευρώπη. Και η Τουρκία, στην οποία δεν μιλούμε για κάποιους μεμονωμένους εγκληματίες πολέμου, αλλά για μία στρατιωτική δικτατορία, η οποία απειλεί να κηρύξει την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας παράνομη; Ποιόν κοροϊδεύουν τα παπαγαλάκια μιλώντας για τον αποκαλούμενο "σφαγέα των Βαλκανίων"; Αποκαλούμενο από ποιούς; Τους Χόλμπρουκ και Σολάνα; Δεν γνωρίζω κανέναν δημοσιογράφο ή έντυπο στην Ελλάδα μέχρι σήμερα να τον έχει αποκαλέσει έτσι!
Ο λόγος που τίθεται ως προαπαιτούμενο η παράδοσή του είναι για να τιμωρηθεί παραδειγματικά, ώστε να μην βρεθούν άλλοι ευρωπαίοι πολιτικοί να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Κάθε φορά που κάποιος θα σκέφτεται να αντιταχθεί στην Αμερική, θα του λένε: "Σαν τον Κάρατζιτς θα καταλήξεις. Στο τέλος θα αναγκαστούν να σε πουλήσουν οι δικοί σου για το καλό των οποίων πολεμάς".
Αξίζει εδώ να σημειώσουμε κάτι που πέρασε στα "ψιλά" των δελτίων ειδήσεων: ο Κάρατζιτς δεκατρία χρόνια μετά την αποχώρησή του από την πολιτική σκηνή εξακολουθούσε να εργάζεται! Ζούσε από τη δουλειά του! Ποιο από τα λαμόγια ευρωπαίους πολιτικούς το κάνει αυτό; Που εισέρχονται στο δημόσιο βίο πάμπτωχοι και εξέρχονται βαθύπλουτοι; Ο ηρωικός ηγέτης των Σερβοβόσνιων όχι μόνο μίζες δεν πήρε, αλλά ούτε καν μία στοιχειώδη σύνταξη! Σε αυτό πράγματι μοιάζει με τους αγωνιστές του 1821!
Και η σημερινή κυβέρνηση της Σερβίας! Οι δικοί μας εκσυγχρονιστές μοιάζουν μπροστά τους πατριώτες! Τόση ξεφτίλα! Στο τέλος-τέλος ας τον εκτελούσαν, είτε κατά τη σύλληψη, είτε και μετά από "νόμιμη" καταδίκη. Αλλά όχι, τα αφεντικά τους απαιτούν να εξευτελίσουν τον Κάρατζιτς, το σύμβολο αυτό της αντίστασης κατά της επαναχάραξης των συνόρων στα Βαλκάνια! Αν οι Σέρβοι δεν αντιδράσουν κατά της κυβέρνησής τους, είναι άξιοι της μοίρας τους!

Τα γκάλοπ και η αλήθεια

Τρεις εφημερίδες (Νέα, Ελευθεροτυπία, Έθνος) και ένα κανάλι (Mega) διαμορφώνουν το κλίμα. Κι ακολουθούν σαν τα πρόβατα όλοι οι άλλοι.Τί λένε;;- Ο κόσμος είναι δυσαρεστημένος απ' την Κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να εισπράξει τη φθορά. Ανεβαίνουν οι "μικροί"...Αυτή την καραμέλα τη βουτάνε οι εταιρίες δημοσκοπήσεων και τα......αποτελέσματα των γκάλοπ έχουν ακριβώς αυτή την εικόνα.Οι ισχυροί (μεγαλοεργολάβοι) του Τύπου και οι γκαλοπατζήδες έχουν δίκιο;; Είναι αυτή η εικόνα της κοινωνίας;; Φυσικά όχι. Απλώς προσπαθούν να σπρώξουν τον κόσμο εκεί ακριβώς που θέλουν. Για τα συμφέροντα και τις σκοπιμότητες τις δικές τους.Έτσι απλά...

Το παραπάνω άρθρο αναδημοσιεύεται από το nonews-NEWS και θεωρούμε πως αποδίδει την πραγματικότητα για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης σήμερα. Εμείς επιθυμούμε απλώς να θέσουμε ένα ερώτημα: Ποιός επωφελείται από αυτά τα εκτός πραγματικότητας γκάλοπς; Γιατί εμφανίζονται να κερδίζουν συνεχώς έδαφος όσοι πολιτικοί φορείς υποστηρίζουν την αμερικανική πολιτική στην Ελλάδα;

Η εκδίκηση των Αμερικανών

Η απίστευτη ξεφτίλα που επέβαλε ο Έλληνας πρωθυπουργός στον πρόεδρο των ΗΠΑ στη σύνοδο του ΝΑΤΟ σχετικά με την πρόσκληση των Σκοπίων προκάλεσε την αμερικανική εκδίκηση. Αυτή συνίσταται στην καθημερινή πλέον ανακάλυψη σκανδάλων και πρακτικών διαφθοράς. Δεν ισχυριζόμαστε βεβαίως πως η διαφθορά είναι ανύπαρκτη, καθώς έχουμε ήδη σχολιάσει το φαινόμενο και προτείνει λύσεις που δεν μπορούν οι διεφθαρμένοι να αποδεκτούν (βλ. εδώ και εδώ). Όμως, ο τρόπος που τα μέσα παρουσιάζουν καθημερινά τα δελτία διαφθοράς είναι τέτοιος, ώστε φαίνεται ξεκάθαρα ποιός βρίσκεται πίσω από τη γενικευμένη διαφθορολογία.
Οι πάντες τα "πιάνουν". Αυτό περνούν ως μήνυμα τα Μέσα. Πότε; Τη στιγμή που οι Σκοπιανοί ζητούν αναγνώριση μειονότητας και η Τουρκία βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου. Και ποιό κόμμα προβάλλεται ως λιγότερο διεφθαρμένο; Εκείνο που στέλνει τη νεολαία του σε πορείες για την ψευτομακεδονία των Σκοπίων και υποστηρίζει πως το σχέδιο Ανάν απορρίφθηκε επειδή οι Έλληνες είναι υπερεθνικιστές. Είναι άραγε τυχαίο αυτό; Γιατί μόλις ακούστηκαν κάποια ονόματα στελεχών του ΣΥΝ για δήμο των νοτίων προαστείων, αμέσως η υπόθεση ξεχάστηκε από τα Μέσα, ενώ η εμπλοκή του ΚΚΕ με τη "Γερμανός" συνεχίζει για μέρες να τα απασχολεί; Μήπως τελικά τα Μέσα στην Ελλάδα είναι απλά φερέφωνα της αμερικανικής πολιτικής, ίσως και χωρίς -ορισμένοι από τους ιδιοκτήτες τους- να το αντιλαμβάνονται; Αν στο ΚΚΕ εισρέει μαύρο χρήμα, τότε πως στις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΝ που λαμβάνει μικρότερη κρατική χρηματοδότηση, ξόδεψε περισσότερα χρήματα;

Δήμευση της μίζας

Τον τελευταίο καιρό, οι ηγέτες όλων των κομμάτων της Βουλής αλληλοκατηγορούνται για το ποιο κόμμα διαθέτει τα περισσότερα λαμόγια. Και προτείνουν, άλλοι εξεταστική επιτροπή και άλλοι δικαστική διερεύνηση. Κανείς όμως δεν προτείνει το αυτονόητο, την απόλυτα ακριβή λύση, η οποία δεν θα περάσει και από τη χρονοβόρα διαδικασία της ανάκρισης.
Η λύση που κανείς δεν τολμά να εισηγηθεί, καθώς θα πλήξει όλα σχεδόν τα στελέχη των κοινοβουλευτικών κομμάτων, είναι η εξέταση των φορολογικών δηλώσεων όλων των γενικών και ειδικών γραμματέων υπουργείων, βουλευτών, υφυπουργών και υπουργών που βρίσκονται εν ζωή, και η δήμευση όλων των περιουσιακών τους στοιχείων και καταθέσεων που δεν δικαιολογούνται από τις δηλώσεις τους.
Το μέτρο, πέρα από το άμεσο και αναντίρρητο της αντικειμενικότητάς του, θα αποτελέσει και ένα ισχυρό αντικίνητρο για τη διαφθορά. Γιατί να τα "πιάσει" ο πολιτικός, όταν γνωρίζει πως κάθε στιγμή που βρεθεί να του ανήκει κάτι, το οποίο δεν θα μπορεί να δικαιολογήσει, θα το χάνει;

Για τα μάτια του κόσμου...

Φορολογικός έλεγχος στη Siemens Ελλάδος; Δηλαδή είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς πως η εν λόγω εταιρεία φοροδιέφευγε; Ἄλλωστε και τα μαύρα ταμεία που χρηματοδοτούσαν κόμματα και πολιτικούς είναι αυτά της μητρικής εταιρείας στη Γερμανία. Και βέβαια και εκείνα δεν έδιναν αμέσως τα χρήματα, αλλά αφού τα περνούσαν από πολλές off-shore εταιρείες και ΜΚΟ. Έτσι, για τα μάτια του κόσμου διατάζεται μία έρευνα που δεν είναι δυνατόν να αποδείξει κάτι ή και αν αποδείξει κάτι, αυτό δεν θα σχετίζεται με την υπόθεση του μαύρου χρήματος.
Δύο ενέργειες είναι επιβεβλημένες, αν η κυβέρνηση επιθυμεί να συνεχίσει να κυβερνά: πρώτον, καταγγελία και ακύρωση όλων των συμβάσεων με τη Siemens μέχρι να λήξει η διευρεύνηση του σκανδάλου στη Γερμανία. Δεύτερον, άμεση νομοθετική πρωτοβουλία για κατάργηση της άθλιας, αντιδημοκρατικής ρύθμισης περί ανευθυνότητας υπουργών, αυτής δηλαδή που προβλέπει πως ο υπουργός καθίσταται ανεύθυνος μετά από δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Όπως έχουμε ξαναγράψει, τα αδικήματα σε βάρος της πολιτείας δεν παραγράφονται ποτέ στη δημοκρατία.
Οι δύο παραπάνω ενέργειες, αν πραγματοποιηθούν θα εντάξουν τον πρωθυπουργό ανάμεσα στις διαχρονικές προσωπικότητες του Ελληνισμού. Αν όμως δεν πραγματοποιηθούν, θα τον κατατάξουν ανάμεσα στους πολλούς που υποκλίθηκαν στην διαφθορά.

Ποινικοποιούνται οι δημόσιες σχέσεις ή υποκατάσταση της πολιτικής από την επιχειρηματικότητα

Τις τελευταίες μέρες ολοένα και πυκνώνουν οι επαγγελματίες πολιτικοί που βγαίνουν στα κανάλια και ενώ καταγγέλλουν τις μίζες ταυτόχρονα προσθέτουν πως δεν είναι δυνατόν να ποινικοποιηθούν οι δημόσιες σχέσεις. Δεν θα σταθούμε στη χλεύη ή την οργή που προκαλούν αυτές οι δηλώσεις σε όσους είναι εκτός μίζας. Είναι σαφές πως πρόκειται για τον απόλυτο εξευτελισμό ενός πολιτικού, το να ισχυρίζεται πως μπορεί να είναι φίλος, να συναναστρέφεται δηλαδή καθημερινά, να πηγαίνει διακοπές με μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίοι λαμβάνουν από τον ίδιο δημόσια έργα και προμήθειες.
Πέρα όμως από το προφανές, υπάρχει κάτι άλλο που λανθάνει. Πρόκειται για την υποκατάσταση της πολιτικής από την επιχειρηματικότητα. Ευτελίζοντας το ρόλο και την ιδιότητά τους οι δημοκρατικά εκλεγμένοι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού, δημιουργούν την τραγικότερη ίσως αίσθηση στους πολίτες, ότι δηλαδή η χώρα κυβερνάται στην πραγματικότητα από καμιά εικοσαριά επιχειρηματίες, οι οποίοι έχουν ως έμμισθους υπαλλήλους τους περισσότερους βουλευτές. Όσο η κάθαρση δεν έρχεται, αυτή η αίσθηση εδραιώνεται. Και δεν αντιλαμβάνονται οι πολιτικοί ότι μόνοι τους σκάβουν το λάκκο τους, καθώς σε λίγο οι επιχειρηματίες θα επιβάλουν τη δική τους διακυβέρνηση με μέτρα όπως -αρχικά- η στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων από όσους χρωστάνε και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα χρέη τους. Σε έναν αιώνα από τώρα, αν η πολιτική συνεχίσει να κάνει τη "παραδουλεύτρα" της επιχειρηματικότητας θα έχουμε επιστρέψει σε ένα άμεσα ολιγαρχικό πολίτευμα, όπου πλέον οι έχοντες τα μέσα παραγωγής θα κυβερνούν, όπως ακριβώς κατά τον φεουδαρχικό μεσαίωνα.

Αφιερωμένο σε όλα τα λαμόγια

Άνθρωποι οι πίθηκοι ή μαϊμούδες άνθρωποι;

Σήμερα το in.gr αποκαλύπτει πως στην Ισπανία, όπου έχουν νομιμοποιηθεί οι γάμοι ομοφυλόφιλων, ετοιμάζεται το νομικό πλαίσιο να αναγνωριστούν ανθρώπινα δικαιώματα και στους πιθήκους. Χωρίς να θέλουμε με αυτό να παρομοιάσουμε τις δύο περιπτώσεις, εντούτοις εδράζονται αμφότερες σε μία κοινή βάση: τον ανορθολογισμό.
Η νομική αναγνώριση του γάμου των ετεροφυλόφιλων ζευγαριών στηρίχτηκε πάνω στο γεγονός πως τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια συντελούν στην αναπαραγωγή του ανθρωπίνου είδους. Για αυτό και λαμβάνουν επιδόματα, ευνοϊκούς όρους δανεισμού, επαγγελματικές διευκολύνσεις, κληρονομικό δικαίωμα κτλ. Δεν τους δίνονται όλα αυτά "τιμητικά" επειδή επισημοποιούν το δεσμό τους τελώντας γάμο. Ο ανορθολογισμός θέλει να αναγνωριστούν από την ανθρώπινη κοινωνία τα ίδια δικαιώματα και στα ζευγάρια που εξ ορισμού δεν πρόκειται να συμβάλουν στην αναπαραγωγή του ανθρωπίνου είδους. Ίσως πράγματι να θέλουμε να θεσμοθετήσουμε τον αφανισμό μας!
Ο απάνθρωπος αυτός ανορθολογισμός βρίσκεται πίσω και από τις διατάξεις για εξίσωση του ανθρώπου και του πιθήκου. Θα προσφεύγουν μήπως και στα δικαστήρια; Αλλά ο ξεπεσμός της ανθρώπινης ζωής εκεί βρίσκει το αποκορύφωμά του στην εξίσωση με τα ζώα!

Τι πολίτευμα έχουμε;

Είναι δυνατόν να ισχυριζόμαστε πως το πολίτευμά μας είναι δημοκρατικό τη στιγμή που παραγράφεται η δωροληψία υπουργών αν έχουν μεσολαβήσει δύο εκλογικές αναμετρήσεις; Ποια δημοκρατία; Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: κορόιδεψε, εξεπάτησε, εκλέξου, κλέψε και καθάρισες! Σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα (βλ. αρχαία Αθήνα) τα εγκλήματα κατά της πολιτείας ΔΕΝ παραγράφονται ποτέ! Και σε αυτό το σημείο δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως λόγω όγκου και συνθηκών οι σύγχρονες δημοκρατίες δεν μπορούν να μιμηθούν την αρχαία!